หลักจริยธรรม กฎหมายลิขสิทธิ์ กรณีศึกษาทางจริยธรรมและลิขสิทธิ์ ทรัพย์สินทางปัญญา การจดทะเบียนทรัพย์สินทางปัญญา

การคิด การถ่ายทอดแนวคิด กระบวนการสร้างสรรค์จากผลงานสร้างสรรค์ด้านดนตรีและการแสดงรูปแบบต่าง ๆ การฝึกปฏิบัติสร้างสรรค์ดนตรีและการแสดง ความเข้าใจสุนทรียด้านดนตรีและการแสดง สิ่งที่ควรคำนึงในการคัดเลือกผลงานและการสื่อสาร จริยธรรมการสื่อสาร

การจัดการด้านการแสดง หน้าที่บทบาทของการทำงาน การสร้างสรรค์ผลงานดนตรีและการแสดงที่เกิดจากการข้ามวัฒนธรรม การบูรณาการระหว่างศาสตร์ ดนตรี การแสดง สื่อ และศาสตร์อื่น ๆ

การใช้ซอฟต์แวร์พื้นฐานในการผลิตผลงานทางดนตรี การใช้งานโปรแกรมยอดนิยมที่มีความเกี่ยวข้องกับงานผลิตดนตรีในอุสาหกรรมบันเทิง เช่น Ableton Live, FL Studio, Logic Pro X เป็นต้น การเรียนรู้เกี่ยวกับศัพท์เทคนิคพื้นฐานเกี่ยวกับการจัดการเสียง เช่น Loops SoundEffect และ Processor ขั้นพื้นฐาน

กระแสดนตรีในช่วงปี ค.ศ.1950 ถึง ปัจจุบัน การใช้ดนตรีสำหรับสื่อและการแสดง การรับรู้ทางดนตรี องค์ประกอบทางดนตรีเบื้องต้น การเลือกใช้ดนตรีที่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของสื่อและการแสดง

ศึกษากายวิภาค และพิสัยเสียงที่ช่วยในการในการเปล่งเสียงและสื่ออารมณ์ เทคนิคการหายใจที่สนับสนุนการเปล่งเสียงได้อย่างถูกต้องและสุขภาพดี วิธีการถนอมเสียงและดูแลเสียง การหายใจและการเปล่งเสียงสำหรับร้องเพลง

หลักการคิดและการสร้างสรรค์โครงการ การกำหนดกรอบแนวคิดในการ สร้างสรรค์ การตั้งโจทย์และการวิเคราะห์ความต้องการของลูกค้า การวางแผน การจัดการผลิต การเขียนข้อเสนอโครงการ การกำหนดงบประมาณ การวัดและ ประเมินผลโครงการ

ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับอุปกรณ์ในการถ่ายทำวิดีโอ ความรู้ด้านเทคนิคในการ ถ่ายทำและตัดต่อ ตำแหน่งในกองถ่ายทำสื่อ การเขียนเอกสารการถ่ายทำ การ บริหารจัดการกองถ่าย

แนวคิดและหลักการสื่อสาร การสื่อสารการตลาด การเลือกตลาดเป้าหมาย การกำหนดวัตถุประสงค์ทางการสื่อสารการตลาด พฤติกรรมผู้บริโภค การ เลือกใช้เครื่องมือทางการสื่อสารการตลาด การวิเคราะห์และวางแผนการ สื่อสารการตลาด การวัดและประเมินผล

แนวคิดการออกแบบประสบการณ์ การเสนอคุณค่าและเพิ่มมูลค่าผลงานจาก แนวคิดสร้างสรรค์ การวางแผนออกแบบ และจัดการผลงานเพื่อให้เกิด ประสบการณ์อันดีต่อผู้บริโภค

หลักการพื้นฐานของสุนทรียศาสตร์ ปร้ชญาทางการแสดงที่ว่าด้วยธรรมชาติของความงาม และรสนิยม ธรรมชาติกับศิลปะ การสำรวจธรรมชาติ ปรัชญาศิลปะ ยุคสมัยกับรสนิยมทางศิลปะ วิเคราะห์คุณค่าทางอารมณ์และความรู้สึก เรียนรู้มุมมองทางศิลปะของบุคคล กลุ่มคน หรือสังคม การตัดสินความรู้สึก รสนิยมการดูงานด้านการแสดง ทัศนศิลป์ การฟังเพลง การอ่านกวีนิพนธ์

การเตรียมความพร้อมทางร่างกายและเสียง การทำความเข้าใจตัวตนของผู้เรียน การผ่อนคลายของนักแสดงด้านร่างกายและจิตใจ สมาธิในการแสดง จินตนาการ ความเชื่อ การวิเคราะห์บทเบื้องต้น ความจริงใจในการแสดง ความต้องการตัวละครและการเข้าสู่ตัวละคร

ความหมายและประเภทของศิลปะการแสดง องค์ประกอบพื้นฐานของศิลปะการแสดง ละคร นาฏศิลป์ ภาพยนตร์ แนวคิดและทฤษฎีของนักทฤษฎีการแสดงตะวันตกที่สำคัญ โครงสร้างการทำงานของศิลปะการแสดง หลักการผลิตละคร หลักการเล่าเรื่อง ประเภทของการเล่าเรื่อง การจับแนวคิดและการอธิบายแก่นความคิด การถ่ายทอดความคิดผ่านการเขียน การเล่าเรื่องในละครและการเล่าเรื่องในสื่อ หลักการและทฤษฎีการละครในบริบทของศิลปะการแสดงไทย แนวคิดและวิธีการที่เกี่ยวข้องกับการสร้างสรรค์การละครไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน การวิเคราะห์บทละครและรูปแบบการแสดงที่มีอิทธิพลต่อสังคมไทย

ประวัติศาสตร์และพัฒนาการของศิลปะการแสดงทั้งตะวันตกและไทย บริบทและแนวคิดทางสังคม เศรษฐกิจ การเมืองแต่ละยุคสมัยที่ส่งผลต่อรูปแบบศิลปะการแสดง ทฤษฎีการละครจากนักคิดและนักวิจารณ์ที่สำคัญ อริสโตเติล และทฤษฎีใหม่ๆ ที่มีการพัฒนาในยุคปัจจุบัน

หลักการวิเคราะห์บทสำหรับการแสดง การวิเคราะห์โครงเรื่อง แก่นของเรื่อง ตัวละคร ความต้องการของตัวละคร ความขัดแย้ง แนวคิดและบริบททางสังคมในบทละคร แนวคิดทางสังคมกับการวิเคราะห์ การวิเคราะห์บทละคร วรรณกรรมไทย วรรณกรรมคลาสสิค วรรณกรรมร่วมสมัย บทละครไทย วิเคราะห์ตำนาน เรื่องเล่า ประวัติศาสตร์ บริบทชุมชนสังคมและความเชื่อที่อยู่เบื้องหลังและเป็นจุดเริ่มต้นของการรำหรือการแสดงประเภทต่างๆ

พื้นฐานการเคลื่อนไหวและการใช้เสียงสำหรับนักแสดง กลวิธีการออกเสียง การพูดสื่อความหมาย การหายใจกับการเคลื่อนไหว วิธีการสื่อสารผ่านร่างกายและเสียง ประยุกต์ใช้เทคนิคการเคลื่อนไหวทั้งจากการเต้นรำ นาฏศิลป์ไทย การแสดงละคร และเทคนิคการเคลื่อนไหวอื่นๆ เพื่อสร้างสรรค์การแสดงที่มีความเป็นเอกลักษณ์และสื่อความหมาย ที่สะท้อนถึงแนวคิด สังคม หรือวัฒนธรรม

การเคลื่อนไหวร่างกายกับดนตรีและจังหวะ การสื่ออารมณ์และความรู้สึกผ่านการเต้น การเต้นในรูปแบบต่างๆ เทคนิคการเต้นแจ๊สขั้นพื้นฐานในละครเพลง วิธีการใช้ร่างกายในการสื่อสารเรื่องราวหรือความหมายผ่านท่าทางและการเคลื่อนไหว

การปฏิบัติงานในฐานะนักแสดง การเรียนรู้ ฝึกฝน พัฒนาทักษะ ความสามารถด้านการ แสดง การวิเคราะห์บทละคร การใช้ร่างกายและการออกเสียงตามบทบาทตัวละคร การตีความบทละคร การสร้างตัวละคร ฝึกปฏิบัติแสดงละครแนวสมจริง

หลักการเล่าเรื่องในงานศิลปะการแสดง ประเภทของการเล่าเรื่อง วิเคราะห์เรื่องเล่า การจับแนวคิดและการอธิบายแก่นความคิด การถ่ายทอดความคิดผ่านการเขียน การเขียนงานในสิ่งที่สนใจ ค้นหาวิธีการเล่าเรื่อง ฝึกเขียนและเล่าเรื่อง

หลักการ แนวคิดละครเพื่อการเรียนรู้ จิตวิทยาการเรียนรู้ของสมอง ละครกับปัญญา รูปแบบและการประยุกต์ใช้ละครเพื่อการสร้างการเรียนรู้ การเรียนรู้ชีวิตผ่านละคร หลักการการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง การออกแบบการเรียนรู้ผ่านละคร การแสดงจากฐานชีวิต เครื่องมือและกลวิธีของละครประยุกต์ การจัดประสบการณ์ละคร การประเมินกิจกรรมละคร

การฝึกฝนทักษะพื้นฐานในการเคลื่อนไหวทางนาฏศิลป์ไทย การแสดงอารมณ์ผ่านการเคลื่อนไหว การใช้ภาษากาย การสื่อสารที่มีความหมายในนาฏศิลป์ไทย ฝึกปฏิบัติการแสดงระบำขั้นพื้นฐาน

กระบวนการคิดสร้างสรรค์ทางด้านทัศนศิลป์และการออกแบบ หลักการการออกแบบ องค์ประกอบในการออกแบบ การจัดองค์ประกอบ การจัดการกับพื้นที่การแสดงเพื่อให้สอดคล้องกับการออกแบบ รูปแบบ แนวคิด องค์ประกอบ ลักษณะเฉพาะของเครื่องแต่งกายสำหรับละครเวที อุปกรณ์ประกอบฉาก ฉาก เวทีและโรงละคร การสร้างสรรค์พื้นที่การแสดง พื้นฐานในการสร้างงานฉากและเสื้อผ้า

การปฏิบัติงานในฐานะผู ้กำกับการแสดงละคร การเรียนรู้ ฝึกฝนทักษะที่สำคัญในการกำกับการแสดงละคร การวิเคราะห์บทละคร การตีความ การให้ความหมายตัวบท การสื่อสารกับนักแสดง การแก้ปัญหาการแสดง แนวทางการกำกับการแสดงของผู้กำกับการแสดงคนสำคัญ งานเทคโนโลยี สื่อ และศิลปะในงานกำกับการแสดงฝึกปฏิบัติกำกับการแสดงละครแนวสมจริง เลือกบทละครที่สนใจเพื่อกำกับการแสดง

บทบาทและความสำคัญของเทคโนโลยีในงานแสดง เครื่องมือและสื่อที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการออกแบบและผลิตงานแสดง ทั้งการแสดงละคร ดนตรี การเต้น และการแสดงรูปแบบอื่น ๆ การใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ในการออกแบบแสง สี เสียง การใช้สื่อดิจิทัลเพื่อการควบคุมและสร้างเอฟเฟกต์ในงานแสดง การใช้สื่อมัลติมีเดียเพื่อสร้างสรรค์การแสดงที่มีการเชื่อมโยงระหว่างเทคโนโลยีกับการแสดงสด การนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในการสร้างงานที่มีความหลากหลาย

ภาพรวมการบริหารจัดการการแสดง โครงสร้างการทำงานและบทบาทและหน้าที่ของ ทีมงานผลิตการแสดง การบริหารจัดการโครงการ การประชาสัมพันธ์ การตลาด การจัดทำงบประมาณ การประเมินผล ขั้นตอนการทำงานและการประสานงานกับฝ่ายต่างๆ การกำกับเวที การจัดตารางซ้อม การจดบันทึกการซ้อม การควบคุมลำดับการแสดง

ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการเขียนบทละคร รูปแบบ วิธีการเขียนบทละครเวที ศึกษาสื่อเวที องค์ประกอบ โครงสร้างของบทละคร ฝึกฝนการเขียนบทละครเวที การสร้างแก่นของบทละคร โครงเรื่อง ตัวละคร บทสนทนา แนวทางการนำเสนอละครเวท

ความรู้ ความสำคัญ หน้าที่ รูปแบบ วิเคราะห์ ระบบความสัมพันธ์ระหว่างเศรษฐกิจกับบุคคล การเป็นผู้ประกอบการ แหล่งทุน ความสัมพันธ์ระหว่างธุรกิจกับภาวะเศรษฐกิจและสังคม การคาดการณ์อนาคต ธุรกิจการแสดงในโลก หลักการจัดการธุรกิจศิลปะการแสดง การเขียนโครงการ การวางแผน การออกแบบ การจัดการและการนำเสนองานเบื้องต้น การสร้างธุรกิจเกี่ยวกับศิลปะการแสดงในรูปแบบต่าง ๆ โดยการทดลองทำและนำเสนอโครงการเสมือนจริง

หลักการ แนวคิดการออกแบบฉาก ประเภทของอุปกรณ์ประกอบฉาก ฝึกวิเคราะห์บทละครเพื่อ เลือกจัดหาและสร้างอุปกรณ์ประกอบฉากละครและการแสดงแบบอื่น การเขียนแบบร่างโดยมุ่งเน้นการออกแบบฉากสำหรับการแสดงสำหรับการแสดงละครเวที ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ การเขียนแบบฉากและเวทีด้วยเทคนิคการเขียนมือ การใช้คอมพิวเตอร์ โดยใช้มาตราส่วนที่แน่นอน การสร้างหุ่นจำลองเพื่อในการจัดสร้างฉากและเวที การผลิตด้านงานวาด ระบายสีฉากให้มีมิติ มีความหมาย

หลักการออกแบบเครื่องแต่งกายสำหรับการแสดง การวิเคราะห์บทละครเพื่อการออกแบบเครื่องแต่งกาย การเขียนแบบร่าง โดยมุ่งเน้นการออกแบบสำหรับการแสดงสำหรับการแสดงละครเวที นาฏศิลป์ ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และเวทีการแสดงดนตรี การเลือกใช้วัสดุ ผ้าและเครื่องตกแต่งสำหรับการแสดง การวาดแบบร่าง พื้นฐานการตัดเย็บ

ทฤษฎีเกี่ยวกับแสง สี วัสดุ อุปกรณ์ การเลือกใช้อุปกรณ์เกี่ยวกับแสงให้ถูกวัตถุประสงค์กับการแสดง ความคิด ทฤษฎีในการจัดแสงบนเวทีสำหรับการแสดง รายการโทรทัศน์ และภาพยนตร์ การวิเคราะห์การแสดงและบทละครเพื่อการออกแบบแสงสำหรับการแสดง การบันทึกการออกแบบในแปลนฉากสำหรับการจัดการผลิตแสงในการแสดง

การละครกับการค้นหาตนเอง การพัฒนาตนเองผ่านละคร แนวคิดการสร้างการเปลี่ยนแปลงตนเองกระบวนการเรียนรู้ผ่านละคร การปฏิบัติการละครกับการเรียนรู้ตนเอง

ฝึกปฏิบัติงานในฐานะนักแสดง ฝึกฝนทักษะการแสดงขั้นสูง การวิเคราะห์และตีตีความตัวละคร การสร้างลักษณะเฉพาะตัวละคร ฝึกปฏิบัติแสดงละครแนวไม่สมจริง การสื่อสารผ่านการใช้ร่างกาย การสร้างการแสดงแบบการทำงานกลุ่ม การแสดงรูปแบบฟิสิคัลเธียเตอร

ทักษะพื้นฐานการแสดง ความเข้าใจเรื่องอุปกรรณ์และกระบวนการผลิตการแสดงผ่านสื่อ ดิจิตอล โทรทัศน์ ภาพยนตร์ และออนไลน์ การใช้เครื่องมือการถ่ายภาพเคลื่อนไหวสำหรับงานแสดง การใช้กล้อง การสร้างภาพเคลื่อนไหวที่สอดคล้องกับการแสดง การแสดงต่อหน้ากล้อง การเล่าเรื่องและการถ่ายทอดอารมณ์ผ่านภาพการเคลื่อนไหว เทคนิคการถ่ายภาพ การควบคุมแสง มุมกล้อง การเคลื่อนที่ของกล้อง และการใช้ซอฟต์แวร์เบื้องต้นสำหรับการตัดต่อภาพเคลื่อนไหวอย่างง่าย

หลักการพื้นฐานของการวิจารณ์ แนวคิดด้านการวิจารณ์ตามประเภทงานศิลปะการแสดง การคิดเชิงวิพากษ์และการคิดอย่างมีเหตุผลสำหรับวิเคราะห์ วิจารณ์ และประเมินผลงานการแสดง การวิจารณ์เนื้อหา เทคนิคการแสดง การใช้สื่อและเทคโนโลยี รวมถึงบริบททางสังคมและวัฒนธรรมที่มีอิทธิพลต่อการสร้างสรรค์งานการแสดงในแต่ละยุคสมัย อิทธิพลของงานวิจารณ์กับสังคม บทบาทและคุณสมบัตินักวิจารณ์ ฝึกเขียนบทวิจารณ์ศิลปะการแสดง

การทำงานวิจัยด้านศิลปะการแสดง การวิจัยสร้างสรรค์ การเรียบเรียงความคิด วิธีคิด การสร้างแนวคิดในการสร้างผลงาน วิธีการสื่อสารความคิด เรียนรู้วิธีการแสดงออก การเขียนรูปเล่มรายงาน การนำเสนอสู่สาธาณชน

การจัดสัมมนาทางศิลปะการแสดง การเลือกหัวข้อ ประเด็นสมัมมนาทางศิลปะการการแสดง กระบวนการค้นคว้า นำเสนอ และอภิปรายทางศิลปะการแสดง

หลักการ รูปแบบและกระบวนการเขียนบทละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ บทในสื่อมีเดีย ศึกษาสื่อโทรทัศน์ ภาพยนตร์ พื้นฐานของนักเขียนบท ฝึกฝนการเขียนบทละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ การสร้างแก่นของบทละครภาพยนตร์ โครงเรื่อง ตัวละคร บทสนทนาทักษะ การเขียนนำเสนอ เหตุการณ์ในสื่อมีเดีย

รูปแบบการเขียนบทสำหรับงานอีเว้นท์ รูปแบบการจัดงานอีเว้นท์ การวิเคราะห์กลุ ่มเป้าหมาย ธรรมชาติผู้มาร่วมงาน การวิเคราะห์ความต้องการในการจัดงานอีเวนท์ การเตรียมเนื้อหา การสร้างการมีส่วนร่วมของกลุ่มผู้ชมงาน การคัดเลือกถ้อยคำในงานเขียน

การประชาสัมพันธ์และการตลาดสำหรับงานศิลปะการแสดง การวิเคราะห์งานศิลปะการแสดง การกำหนดกลุ่มเป้าหมาย การสร้างการรับรู้ กลยุทธ์ทางการตลาด การวางแผน การสร้างแบรนด์ การใช้สื่อสังคมออนไลน์ และการจัดกิจกรรมส่งเสริมการขาย ฝึกฝนทักษะการสื่อสาร การสร้างสรรค์สื่อประชาสัมพันธ์ การเขียนข่าว การจัดกิจกรรม การวัดผลลัพธ์ของการประชาสัมพันธ์และการตลาด การนำข้อมูลที่ได้มาปรับปรุงกลยุทธ์

การจัดการกระบวนการ วางแผน บุคลิคภาพ ภาพลักษณ์ของผู้นำเสนอ การอธิบาย นำเสนอ รูปแบบ การใช้เครื่องมือในการสื่อสาร ความงามของแพลตฟอร์ม การใช้งานในการนำเสนอผลงานให้ตอบโจทย์และตรงตามกลุ่มเป้าหมาย

เสียง ลักษณะของเสียง เครื่องดนตรี บทเพลงที่เกี่ยวข้องกับการแสดง ความสัมพันธ์ของเสียง ทำนอง ความรู้สึก และความคิดของตัวละคร การทำงานและสร้างงานระหว่างนักแสดงและนักดนตรี ผลงานดนตรีและบทเพลงที่ใช้ในละครเวทีหรือการแสดงแต่ละประเภท

แนวคิดและลักษณะการใช้สื่อดิจิทัลและมัลติมีเดีย ศิลปะการแสดงกับศิลปะสร้างสรรค์ การสร้างสื่อดิจจิทัลในงานศิลปะการแสดง

สุนทรียะและความงานในงานศิลปะ องค์ประกอบทางศิลปะ องค์ประกอบในการออกแบบ การจัดองค์ประกอบในการออกแบบ มุมมองการสร้างสรรค์ผลงานด้านสื่อ ดนตรีและการแสดง

การพัฒนาบุคลิกภาพ การพูด ภาพลักษณ์ ต่อหน้าสาธารณชน โดยผ่านกระบวนการฝึกฝนทาง ศิลปะการแสดง

แนวคิดและทฤษฎีการแสดงกับสังคม บทบาทของการแสดงกับสังคม รูปแบบการแสดงสะท้อนสังคม การเคลื่อนไหวทางสังคมด้วยการแสดง การสร้างผลงานการแสดงโดยเลือกบริบทสังคมที่สนใจ

แนวคิดและลักษณะศิลปะการแสดงชุมชน บทบาทศิลปะการแสดงกับชุมชน การพัฒนาชุมชนด้วยการใช้ศิลปะการแสดง การสร้างการแสดงจากวัตถุดิบในชุมชน การคัดเลือกและนำเสนอจากประเด็น เหตุการณ์และผู้ชมในชุมชน การศึกษาชุมชนหรือพื้นที่วัฒนธรรมเพื่อการสร้างสรรค์การแสดง

ฝึกฝนทักษะที่สำคัญในการกำกับการแสดงละครร่วมสมัย แนวทางการกำกับการแสดงของ ผู้กำกับการแสดงละครคนสำคัญ ฝึกปฏิบัติกำกับละครแนวไม่สมจริง (stylize) เลือกกำกับ การแสดงจากบทละครหรือสร้างการแสดงตามแนวทางที่สนใจ การแก้ปัญหาการแสดง การสร้างสรรค์งานการแสดงด้วยตนเอง

แนวคิดและรูปแบบดานซ์ เธียเตอร์ ลักษณะการแสดง ฝึกปฏิบัติเป็นนักแสดงในงานดานซ์ เธียเตอร์ การสื่อสารและการเล่าเรื่องผ่านร่างกาย จังหวะในการแสดงบนเวท

ความรู้ด้านการบริหารโครงการ ความสำคัญและหน้าที่ของผู้จัดการรโครงการ ศิลปะการแสดง รูปแบบของโครงการทางธุรกิจทางด้านศิลปะการแสดง วิเคราะห์ระบบ เศรษฐกิจกับบุคคล การประกอบการ แหล่งทุน และกลุ่มเป้าหมาย ความสัมพันธ์ระหว่างธุรกิจ สังคม ผลประกอบการ และกำไรในรูปแบบต่างๆ

ฝึกปฏิบัตินักแสดง และทำการแสดงจริง ทำงานโปรดักชั่นละครร่วมกับอาจารย์หรือนักการละครมืออาชีพ เทคนิคเพื่อแก้ปัญหาทางการแสดงเฉพาะบุคคลจากบทละครที่สนใจ การสร้างสรรค์งานด้านศิลปะการแสดง การออกแบบและผลิต ฉาก เครื่องแต่งกายในงานสื่อออนไลน์ โทรทัศน์ หรือภาพยนตร์

การทำงานตัดเย็บเครื่องแต่งกาย เทคนิคการเย็บ การสร้าง การขยายแบบ การสร้างแบบจากโครงเสื้อผ้าดั้งเดิม การสร้างเครื่องแต่งกายจากหุ่น การเลือกผ้าในการทำงาน

แนวคิดพื้นฐานของการโค้ชนักแสดง หรือ Acting Coach บทบาทของผู้โค้ชนักแสดง คุณสมบัติและความรู้ที่จำเป็น รุปแบบการผลิตงานกับงานโค้ชนักแสดง การสื่อสารและการทำงานร่วมกับทีมทำงาน

แนวคิด หลักการ และรูปแบบละครเพลง การขับร้อง การแสดง การเต้นรำ การวิเคราะห์บทและเนื้อร้อง ความจริงในขณะแสดง การแสดงละครเพลงจากบทเพลงคัดสรรตามตามทักษะผู้เรียน การแสดงละครเพลงตามความสนใจ

การฝึกประสบการณ์การทำงานเพื่อความชำนาญในวิชาชีพ กับคน หน่วยงาน หรือสถานประกอบการ โดยใช้ความรู้ศิลปะการแสดงอย่างมีระบบ การเขียนรายงานผลการปฏิบัติงาน การนำเสนอผลการปฏิบัติงาน

การสร้างโครงงาน หรือการทำวิจัยในประเด็นที่สนใจ หรือการสร้างผลงานสร้างสรรค์อย่างมีระบบ การเขียนเป็นรูปเล่มรายงาน การเขียนบทความจากการทำงาน การนำเสนอผล การดำเนินงานในรูปแบบผลงานการแสดง รูปเล่มรายงานวิจัย หรือบทความการสร้างผลงานสร้างสรรค์